عجب بازی با حالی بود.هر ثانیش حساس بود.
تشکر می کنم اول از برو بکس بیم که یه هدیه تولد توپ بهم دادن بعدشم از اونایی که تولدمو تو نظرها تبریک گفتن(چه قدرم زیاد بودن
)حالا بریم سراغ بازی:
اول کوارتر اول بازی متعادل بود.کوین ۵ تا منطقه ای انداخت پویا هم یه اسلم دانک خدا کرد استادیوم ترکید.اینا ۱۲ تای اول بودن بعد آروم آروم از کاوه فاصله گرفتیم که کوارتر اول ۲۶ به ۲۱ جلو افتادیم.
چشمتون روز بد نبینه کوارتر دوم فکر کنم کاوه دوپینگ کرد.همه بازیکناشون(از اون امیر امینی بگیر تا اون موسی نبی پور)۳ مینداختن.مخصوصا امیر امینی و مایک جونز یهو تابلورو نگاه کردیم دیدیم کوارتر ۲ تموم شده نتیجه هم۵۰ به ۳۸ با کاوست.هیچکی نای تشویق نداشت.
کوارتر سوم شروع شد بازم همون جوری بود ما هم فقط همدیگه رو نگاه میکردیم
(آخه چیزی نمی تونستیم بگیم چون فقط اونا امتیاز می گرفتن بعد اختلاف به ۲۵-۲۶ رسیده بود)نیمکت کاوه خیلی خوشحال بود بعضیاشونم داشتن به ما می خندیدن.تا اینکه وجنوویچ یه تایم اوت گرفت بعد از تایم اوت مایکل یه ۳ انداخت که باعث شد ورزشگاه بیدار بشه.بعد تک تک بازیکنا از تماشاچیا خواستن تشویق کنن.نمی دونین وقتی کاوه می خواست حمله کنه چه صدای سوتی تو سالن می پیچید
بد بخت کاوه ای ها قاطی کرده بودن تا اینکه کوارتر ۳ با نتیجه ۶۵ به ۷۳ تموم شد که هنوز کاوه ۸تا بالا بود.
کوارتر چهارم هم عالی بود.تو کوارتر ۳و۴ نوبت ما بود که ۳ بندازیم.که مایکل و پویا و ایمان و توماج باعث شدن که بالاخره به کاوه برسیم.امتیازای آخر کاملا پایاپای بود.۲۳ ثانیه مونده بود که نتیجه شد ۸۳ به ۸۴.کاوه یکی بالا بود حمله هم با ما بود.مایکل دو امتیاز گرفت دیگه ۱۰ ثانیه بیشتر نمونده بود.کاوه یه تایم اوت گرفت که زمان شد ۸ ثانیه.اینقد سوت زدیم که مایک جونز خراب کردو بازی با همون نتیجه ۸۵ به ۸۴ تموم شد
.
راستی نزدیک بود یادم بره-وقتی که وجنوویچ تایم اوت گرفت پویا قاطی کرده بود(همون موقع که ۲۵-۲۶ تا عقب بودیم) یه شوت محکم با پاش به تبلیغات کنار زمین زد که صفحش پاره شد یه ظرف آب گرفت و نشست رو صندلی بعد به جای اینکه آبو بخوره محکم ظرفو کوبوند زمین بعد بلند شد رفت پیش مربی.با یکی هم دعوا داشت که نفهمیدم کی بود
.یه بارم سیاوش محسنی اومد تو بازی اصلا نمی دونست چیکار باید بکنه.مجتبی بنی عقیل خودش اومد کنار زمین که باهاش تعویض بشه که وجنوویچ گفت برو بشین قرار نیست کسی تعویض بشه.(بچه بیچاره خودش فهمیده بود باید به جای سیاوش محسنی بره تو زمین)بعد مربی یه تایم اوت گرفت بعد از اون دیگه سیاوش تو زمین نیومد.
بازی که تموم شد مایکل اومد طرف تماشاچیا بعد پرید میله ها رو گرفت اومد بالا تو بغل بچه ها
(منم دقیقا همونجا بودم)مایکل که برگشت تو زمین کلی از هوادارا هم پریدن وسط زمین و پویا و ایمان رو بلند کردن(ایمان بیچاره حالش بد شده بود.)بچه ها وسط زمین جشن گرفته بودن.آخه این کاوه بد مارو برده بود.بابلی ها(مخصوصا ما که بازی رفت هم بازی رو از نزدیک دیده بودیم)بیشتر از هر برد دیگه ای خوشحال شدن(حتی بیشتر از برد صبا).
به هر حال ما منتظر ذوب آهن هستیم
.امیدوارم ذوب آهنم ببریم
به قول استیو:شاعر میگه :ذوب آهنم میبریم که دیگه ادعاش نشه.
یا حق